Sint roept hulp Deurzakkers in .......

Geplaatst 2 dec. 2018 03:42 door Deurzakkers Deventer

Een Deurzakker krijgt op Sinterklaasavond een mailtje:



op deze ietwat ongebruikelijke manier
ontvang jij jouw gedicht maar hier
want door omstandigheden kwam ik wat in nood
vanwege een akkefietje op onze boot
zoals altijd vertrokken wij onlangs uit Spanje
in de richting van het land van oranje
nietsvermoedend begonnen wij dan ook aan deze reis
echter nog geen tien mijl buitengaats was het al prijs
aan boord was het een drukte van belang
cadeautjes inpakken, dichten, iedereen was aan de gang
nu wil het geval dat in deze moderne tijden
ook in mijn bedrijf de vooruitgang niet valt te mijden
inspraak en medezeggenschap ware sleutelwoorden
waardoor mijn alleenheerschappij tot het verleden behoorde
inspraak dat is waar mijn Pieten om riepen
en dat is nu de reden dat dingen de laatste maanden ietwat anders liepen
een ideeënbus in mijn zomerresidentie moest en zou er komen
want zo kwamen ideeën tot leven en bleef het niet bij dromen
de meest wilde dingen hebben we hier dus al beleefd
en zelfs een ondernemingsraad die het licht gezien heeft
nee, dan het laatste lumineuze idee
een ontspanningsteam zou er op de reis mee
lang heb ik er maar over gezwegen
want hier was ik toch faliekant op tegen
wat haalden die jongens zich toch in het hoofd
maar uiteindelijk heb ik ze het toch maar beloofd
hoe moest ik dit echter aan gaan pakken
immers ik heb alleen maar verstand van cadeautjes in grote zakken
daarom ben ik maar eens wat op het web gaan surfen
ja, als hedendaagse Klaas moet je wel wat durven
en daar stuitte ik onder de kop partijen en feesten
op een club, in mijn ogen beesten
met veren op de hoed, liederlijk gezang en felle kleuren
maar ja het moest dan toch maar gebeuren
en zo geschiedde het dat onder leiding van een heuse Prins
zo'n twee bussen vol met vreemd uitgedoste figuren ginds
uit het verre Deventer richting Spanje togen
blij dat ze eindelijk eens met de boot van Sinterklaas mee mogen
natuurlijk ging ook dit niet zonder slag of stoot
en, je begrijpt het al, zo misten ze dus de boot
want daar ligt op de route naar het zonnige zuiden
een plaats Oeteldonk waar ene Wouter, van beroep Oud-Prins, de welkomstklok luidde
na plassen, poepen en de nodige Bossche bollen
moesten de laatsten gauw weer naar de bussen terug hollen
om vervolgens in volle vaart via België en la France te racen
naar die Catalaanse havenstad waar ze moesten wezen
met gardes, kapel, raad en spandoek stond het spul daar op de kade
en sloegen met lede ogen het reeds vertrokken schip gade
huilende garde-meisjes en stampvoetende vorsten konden echter niet bevroeden
dat hun Hoogheid zich reeds naar de havenmeester spoedde
eerst wilde deze er niets van weten, maar nadat de Prins zijn gezag liet gelden
rende de Hoogheid weer terug om zijn club te melden
dat hij had gezien dat er nog 1 vaartuig in de haven lag
en ze deze wel mochten lenen voor een dag
het was wel geen echte boot, maar minstens zo goed
en zo stapten zo'n honderd man in een reusachtig grote hoge hoed
onder het zingen van het Lieflied kozen zij het ruime sop
de Veurloper aan het roer, de Oud-Prinsen aan de riemen en de Prins voorop
opzwepende klanken van de kapel zorgden voor een flinke vaart
en na een uurtje reeds hoorden zij uit de verte het vrolijke hinniken van Sints paard
eenmaal langszij klommen de verlate gasten gauw aan boord
en het duurde niet lang of het "Ameland" van de Hofzangers kon worden gehoord
de programmacommissie had het allemaal goed voorbereid
en dat het een daverend feest zou worden was slechts een kwestie van tijd
vijf dagen, zo lang duurde de reis, stortten we ons in het feestgedruis
we werkten niet, we dichtten niet, we schreven zelfs niet naar huis
na verloop van tijd dacht ik een Sint en een Prins lijken toch wel veel op elkaar
maar toen we een geintje hadden bedacht waren de rapen toch wel gaar
even ruilen van pietje en staf, och het zou zo'n vaart niet lopen
maar toen we van mijter wisselden moesten we het wel bekopen
tumult alom met Commandeurs voorop
noopten ons tot een vlucht op Witje over de Brink in volle galop
sinds die tijd zitten we ondergedoken bij Kaal in het cafe
zonder Pieten en kado's maar wel met een laptop mee
zo zit ik dan stiekem in de kelder en mail mijn gedichten
en hoop daarmee toch een beetje de teleurstelling te verlichten
volgend jaar doe ik het maar weer op de oude manier
alleen met mijn Pieten en blijven die Deurzakkers maar hier
en rij ik weer rustig over de daken
zonder in allerlei verwikkelingen te geraken
ik wens jullie hier allen nog veel plezier
en tot volgend jaar maar dan niet van hier
 
groetjes,
Sinterklaas
Comments